Een schoonmaakbedrijf eiste twee miljoen euro van een oud-opdrachtnemer wegens acht schendingen van een geheimhoudingsbeding. Op iedere overtreding stond een boete van € 250.000. De rechtbank Midden-Nederland wees alles af. Sterker nog: het bedrijf moest zelf de proceskosten betalen. Hoe kan dat?
Een opdrachtovereenkomst met een stevig beding
De oud-opdrachtnemer werkte als operationeel manager op basis van een overeenkomst van opdracht. Daarin stond een geheimhoudingsbeding met een boete van € 250.000 euro per overtreding. Na einde van de samenwerking claimde het bedrijf acht overtredingen, een rekening van € 2 miljoen.
Het bedrijf legde het beding zeer ruim uit. Álle bedrijfsgegevens en bedrijfsinformatie zouden onder het beding vallen. Zelfs práten over het bedrijf met derden was volgens het bedrijf al een schending.
Wat vond de rechter?
De claim strandde omdat het geheimhoudingsbeding veel te ruim werd uitgelegd door het bedrijf, en de gestelde overtredingen onvoldoende waren bewezen.
De rechter maakte duidelijk dat een geheimhoudingsbeding alleen ziet op informatie die daadwerkelijk geheim (vertrouwelijk) is. Daarmee viel de bodem onder de meeste verwijten weg. Dat de oud-opdrachtnemer tegen anderen vertelde dat hij niet meer betaald werd? Geen geheim. Dat een bepaalde klant een klant was? Geen geheim.
En bij de verwijten die wél over gevoelige informatie gingen, liep het bedrijf tegen dat tweede probleem aan: bewijs. Keer op keer oordeelde de rechter dat niet was aangetoond dát de oud-opdrachtnemer de informatie had gedeeld. Zonder bewijs bleef van de acht boetes niets over.
Hier zit de pijnlijke plek, en misschien wel de belangrijkste les uit deze zaak. Ook bij een contractuele boete moet degene die de boete vordert bewijzen dat de overtreding daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. En geheimhouding is nu net het lastigst te bewijzen wat er is. Wie geen concrete stukken op tafel legt, staat met lege handen, hoe hoog de boete op papier ook is.
De boete die er wél had kunnen zijn
Het wrange is dat het bedrijf één overtreding wél rond had. In de overeenkomst stond namelijk nog een tweede beding: het was verboden om bedrijfseigendommen toe te eigenen, kopieën te maken van vertrouwelijke documenten en bedrijfseigendommen mee naar huis te nemen.
En dat is precies wat er gebeurde. De oud-opdrachtnemer mailde zakelijke bestanden naar zijn eigen privémail, waaronder het klantenbestand. Hij deed dat zelfs nog nadat hij op non-actief was gesteld. Nog geen twee uur nadat hij eruit werd gezet, stuurde hij die avond nog een zakelijk bestand naar zichzelf. Hij sprak het niet tegen. De rechter stelde de schending dan ook gewoon vast.
Alleen: aan dit beding had het bedrijf geen boete gekoppeld. De enige overtreding die vaststond, was daarmee de enige waarop geen boete rustte.
Tot slot
De les? Omschrijf duidelijk welke informatie vertrouwelijk is, koppel een boete aan de juiste verplichtingen en zorg dat u de overtreding kunt bewijzen. Zonder bewijs of goed geformuleerd beding staat u met lege handen.
Twijfelt u of uw geheimhoudings- of boetebeding standhoudt als het erop aankomt? Laat uw contract toetsen voordat u erop moet vertrouwen. Neem gerust contact op met Raoul Justra of één van onze andere specialisten.
Bronnen
Rechtbank Midden-Nederland 17 juni 2026, ECLI:NL:RBMNE:2026:3733
De inhoud van deze blog is actueel op de datum van publicatie, maar het recht is voortdurend in beweging. Voor de meest recente juridische inzichten, neem gerust contact op met ons kantoor via [email protected] of 020 – 676 2500.