Een zieke werknemer heeft in beginsel recht op loondoorbetaling. Dat uitgangspunt is bekend. Minder bekend is dat dit recht niet absoluut is. Een werknemer moet tijdens ziekte namelijk ook meewerken aan herstel. Doet hij of zij dingen die de genezing belemmeren of vertragen, dan kan de werkgever onder omstandigheden het loon stopzetten. Een recente uitspraak van de rechtbank Noord-Holland laat zien hoe ver die verplichting kan gaan.
Loonstop tijdens ziekte na bezoek aan bingoavond
In deze zaak ging het om een werkneemster die sinds maart 2025 volledig arbeidsongeschikt was. Uit de adviezen van de arbodienst bleek dat zij beperkingen had in haar sociale functioneren. Zij had moeite met omgevingen met veel mensen en kon niet goed tegen veel of storend geluid.
Tegelijkertijd adviseerde de arbodienst wel om prikkelarme ontspannende activiteiten weer op te pakken, omdat het volledig vermijden van sociaal contact het herstel juist kon belemmeren. Dat maakt deze zaak interessant: het ging dus niet om de vraag of een zieke werknemer nog iets leuks mag doen, maar of deze specifieke activiteit paste bij de vastgestelde beperkingen.
De werkneemster bezocht vervolgens twee keer kort na elkaar een bingoavond. Nadat de werkgever haar op 13 maart 2026 had gewaarschuwd dat dit volgens hem niet paste bij haar beperkingen, ging zij op 15 maart opnieuw naar de bingo. Daarop legde de werkgever een loonstop op over de periode van 16 tot en met 31 maart 2026. De werkneemster stapte naar de rechter en stelde dat de loonstop onterecht was.
Niet elke privéactiviteit is verboden
De kantonrechter oordeelde dat de loonstop terecht was. Daarbij speelde niet zozeer mee dat de werkneemster überhaupt naar een bingoavond was geweest. De rechter overwoog juist expliciet dat het te ver gaat om te zeggen dat zij nooit naar bingo zou mogen.
Doorslaggevend was vooral de combinatie van omstandigheden: de bingoavonden vonden kort na elkaar plaats, duurden enkele uren, waren rumoerig en de werkneemster was kort daarvoor gewaarschuwd. Volgens de kantonrechter had zij daarmee onvoldoende rekening gehouden met haar verplichting om haar herstel niet te belemmeren.
Voor werkgevers is deze uitspraak relevant, maar ook casuïstisch. Een loonstop is een zwaar middel en moet zorgvuldig worden toegepast. Van belang is dat de werkgever hier eerst had gewaarschuwd, dat de beperkingen concreet uit het inzetbaarheidsprofiel volgden en dat de gedraging daarna opnieuw plaatsvond. Zonder die omstandigheden zou de beoordeling anders kunnen uitvallen.
Voor werknemers laat de uitspraak zien dat ziekteverzuim niet betekent dat iedere privéactiviteit verboden is. Wel mag van een werknemer worden verwacht dat hij of zij zich gedraagt op een manier die past bij de medische beperkingen en het herstel niet doorkruist.
Tot slot
De les is daarom praktisch: leg beperkingen goed vast, vraag bij twijfel advies aan de bedrijfsarts en wees terughoudend met conclusies op basis van enkel observaties. Maar als een werknemer na een duidelijke waarschuwing activiteiten blijft verrichten die moeilijk te rijmen zijn met de medische beperkingen, kan een loonstop onder omstandigheden standhouden. Vragen over ziekteverzuim of loondoorbetaling? Neem dan gerust contact op met Dunya van der Mark of één van onze andere specialisten.
Bronnen:
De inhoud van deze blog is actueel op de datum van publicatie, maar het recht is voortdurend in beweging. Voor de meest recente juridische inzichten, neem gerust contact op met ons kantoor via [email protected] of 020 – 676 2500.